Ευρώ ή Κομμουνισμός;

Οι τελευταίες διαγραφές ενός σημαντικού αριθμού βουλευτών στην προσφάτη αποφασιστική ψηφοφορία για τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας, η ευκολία με την οποίαν γίνονται από τους βουλευτές δηλώσεις οριστικής διαφοροποιήσεως από τη δεδηλωμένη κομματική ευθεία όπως και η άνεση στην ίδρυση κομμάτων, δεικνύουν ότι τα τείχη της Μεταπολιτεύσεως , τα μέχρις εχθές αδιαπέραστα για την ελεύθερη έκφραση της βουλευτικής συνειδήσεως, έχουν γκρεμιστεί. Είναι τα τείχη που γκρεμίζονται από τις νέες αντιστοιχήσεις που διαμορφώνονται μέσα στην κοινωνία που αλλάζει και αναθεωρεί.

Η σκιά της κομματικής πειθαρχίας εξασθενίζει και δείχνει να συμπιέζει λιγότερο τους πολιτικούς, την ώρα που ο ελληνικός λαός γονατίζει υπό το βάρος των επαχθών μέτρων της προσαρμογής.

Οι ενισχυόμενες πιέσεις από την πλευρά των δανειστών , απολύτως συνδεδεμένες με την γενική εικόνα της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας διεθνώς, έχουν δημιουργήσει δύο μεγάλα ρεύματα μέσα στην ελληνική κοινωνία που συγκρούονται μετωπικά και επαναφέρουν τη διχοτομημένη αντιπαράθεση ως κλασσική έννοια ξανά στο κέντρο της πολιτικής. Τα χρόνια του ευδαιμονισμού τελείωσαν και μαζί και τα ψέματα που έδιδαν την πολυτέλεια στους πολίτες να μένουν ατοποθέτητοι σε μεγάλα κρίσιμα εθνικά ζητήματα. Το δύσκολο δίλημμα μας εξωθεί βεβιασμένως στην λήψη θέσεως, η οποία αυτονοήτως μας διχάζει.

Το δύσκολο δίλημμα λέει το εξής. Η ασυδοσία στις δαπάνες, δημόσιες και ιδιωτικές, σε συνδυασμό με την χαμηλή ανταγωνιστικότητα της εθνικής οικονομίας στο χάρτη του παγκόσμιου καπιταλισμού παράγει ετήσια ανοίγματα που χρειάζονται ετήσια χρηματοδότηση. Παραλλήλως οι συσσωρευμένες οφειλές των ελλειμμάτων επί δεκαετίες έχουν δημιουργήσει ένα δυσβάσταχτο εθνικό χρέος το οποίο εκτός από τις τυπικές δυσκολίες χρηματοδοτήσεως και εσχάτως προσβάσεως στις χρηματαγορές έχει να αντιμετωπίσει και το δράμα της συρρίκνωσης για 5^η συνεχή χρονιά του εθνικού προιόντος.

Αυτός είναι ο λογαριασμός που πρέπει να πληρωθεί και ο λογαριασμός αυτός έχει δυστυχώς έρθει στην πόρτα μας. Η δυσκολία για την απόφαση είναι ότι ακόμα κι αν αρνηθούμε να πληρώσουμε αυτόν τον ασήκωτο λογαριασμό, μας περιμένει ο λογαριασμός της χρεωκοπίας, της καταστροφής, της απομονώσεως από τους ποικιλώνυμους δανειστές του Ελληνικού Δημοσίου, η έκθεση σε κινδύνους που δημιουργεί η οικονομία της εξάρτησης, των δανεικών και της μεταπολιτευτικής εθνικής υποτέλειας, την οποία είχαμε ωστόσο συνηθίσει όσο δε μας ζήταγαν τα δανεικά πίσω.

Σε αυτές τις συνθήκες καλείται σήμερα ο πολιτικός κόσμος της χώρας να λάβει αποφάσεις, αλλά και ο ελληνικός λαός ,αφού ενημερωθεί και καταλήξει σε οικείες διαπιστώσεις, να τοποθετηθεί επίσης. Το δίλημμα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο απ’ό,τι δύο χρόνια πίσω. Ή εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας και συμμορφωνόμαστε στις διεθνείς απαιτήσεις των δανειστών μας ή αυτοί μας εγκαταλείπουν στην απόλυτη έκθεση, αφού μία προοπτική χρηματοοικονομικής αυτοτροφοδοτήσεως είναι ακόμα μακρινή για την ελληνική οικονομία που θυσίασε την ορμή της εξωστρέφειας και της παραγωγικότητός της, στο πελατειακό κρατος τριών (3) δεκαετιών. Εάν δε, επεχειρείτο να μειωθεί η απόσταση μίας τέτοιας προοπτικής ,αυτό δε θα γινόταν χωρίς βίαιες εκχωρήσεις κοινωνικών κεκτημένων και ολοκληρωτική κατάρρευση των πολιτικών συνοχής και αλληλεγγύης.

Ο πρώτος δρόμος συνεπώς, είναι πράγματι μία εφ΄ ημών ευρωπαική τιμωρία, που θα την ελαφρύνει όμως η αυτόβουλη μεταστροφή, η παράλληλη αναγνώριση του λάθους και η συνειδητή εθνική μετακίνηση σε ενάρετες πολιτικές που θα επενδύουν στην εθνική παραγωγικότητα και δε θα αφήνονται στον καταναλωτισμό των σοσιαλιστικών παραδείσων και τη σπατάλη που με τη σειρά τους οδηγούν μοιραία στο δανεισμό και την εξάρτηση, την υποτέλεια και την ανυποληψία.

Οι θετικές συνέπειες του δύσκολου δρόμου θα είναι μακροπρόθεσμες, αλλά ελπιδοφόρες για την Ελλάδα, την Ευρώπη των Εθνών και την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων, εμπιστοσύνης που θα προσλάβει και τα χαρακτηριστικά στερέας οικονομικής συναντιλήψεως και κοινής στηρίξεως του Ευρωπαικού Νομίσματος.

Ο δεύτερος δρόμος που βλέπει στην άρνηση των υποχρεώσεων της χώρας μία νέα «εθνική αντίσταση» είναι στο βάθος της προοπτικής του, μία συνολική απόρριψη κάθε αναγεννητικής εθνικής προσπάθειας, είναι μία αυτοκτονική παραίτηση από το μέλλον, μία καθολική άρνηση της πραγματικότητος, την οποίαν συνθέτουν αφενός μεν η διεθνής θύελλα, αφετέρου δε η ιδιαίτερη ελληνική περίπτωση με τις δομικές της παθογένειές.

Οι όποιες ανακατατάξεις γίνουν στο πολιτικό τοπίο στην ουσία περιστρέφονται γύρω από ένα δίλημμα. Ανάπτυξη μέσα στο Ευρώ, με νομισματική σταθερότητα και ευρωπαικό προσανατολισμό, ή εθνική απομόνωση. Όσοι υποστηρίζουν το δρόμο του μοναχικού καβαλάρη για την Ελλάδα, θα πρέπει να πουν στο λαό ότι οι τρέχοντες συσχετισμοί δυνάμεως διεθνώς, δεν παραχωρούν κανένα περιθώριο οικονομικής αισιοδοξίας εκτός Ευρώ, ενώ ένα καταστροφικό ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή με νέα ισοτιμία θα επιβάρυνε αφόρητα την απομόνωση και θα καθιστούσε την εθνική επιβίωση καθημερινό διακύβευμα απόλυτης διακινδύνευσης.

Η διάσωση της εθνικής οικονομίας μπορεί να μειώνει τα εισοδήματα όλων, διασφαλίζει όμως την επιβίωση του Έθνους. Και συνδέει σε κάθε περίπτωση, το παρελθόν με το παρόν, την ύβρη με την νέμεση, το έγκλημα με την τιμωρία. Εξαναγκάζει όλους να αξιολογήσουν το παρελθόν, υποχρεώνει τον καθένα να κρίνει τον εαυτό του. Υπενθυμίζει τις χρεωκοπημένες επιλογές ενός πολιτικού συστήματος που διαχειρίστηκε τα δημόσια οικονομικά σε συνθήκες απόλυτης πολιτικής ελευθερίας και απέτυχε, ανασύρει στη επιφάνεια τις ολέθριες αστοχίες μίας ολόκληρης γενηάς στις αξιακές της προτεραιότητές, που ενώ διέθεταν προοδευτικό πρόσημο και δημοκρατικό συγχωροχάρτι, υποθήκευσαν το εθνικό μέλλον και οδήγησαν την εθνική ζωή στη διεθνή υποταγή και την Ελλάδα στην αληθινή οπισθοδρόμηση.

Οι συνθήκες είναι πράγματι εκβιαστικές και το δίλημμα εξουθενωτικό, ανοίγονται όμως μπροστά στο Έθνος δύο και μόνο δρόμοι.

Η απομόνωση μέσα από την άρνηση που οδηγεί στην κομμουνιστική περιπέτεια και τη βέβαιη εξαθλίωση είναι ο πρώτος δρόμος, που πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία, ακόμα και αν γίνουμε δυσάρεστοι.

Η εθνική ανάπτυξη μέσα από τη σύνδεσή μας με το διεθνή ανταγωνισμό και τη θέλησή μας να ξαναφτιάξουμε την πατρίδα μας όπως αξίζει στο όνομά της είναι ο δεύτερος δρόμος, που πρέπει να ακολουθήσουμε , ακόμα και εάν δεν ευχαριστήσουμε κανένα.

Χρωστάμε σ΄όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ρθούνε , θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί.

Ευάγγελος Κομνηνάκης

Αρθρογράφος. Τάσσομαι υπέρ της Εθνικής Κοινωνίας ενώ τοποθετούμαι αποφασιστικά εναντίον του χρεωκοπημένου πολυπολιτισμικού μοντέλου. Ο ελληνικός λαός δεν είναι πρόσκαιρο πλήθος αλλά έθνος με προορισμό.

Σελίδα Αρθρογράφων – Περισσότερα άρθρα…

Άλλα σχετικά άρθρα...

Καταθέστε την άποψή σας.

Τι θα ψηφίσετε στις ερχόμενες εκλογές;

Χρυσή Αυγή (21%, 224 Ψήφοι)
Ανεξάρτητοι Έλληνες (20%, 215 Ψήφοι)
ΛΑ.Ο.Σ. (18%, 186 Ψήφοι)
Νέα Δημοκρατία (14%, 153 Ψήφοι)
Άλλο (6%, 60 Ψήφοι)
ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (5%, 51 Ψήφοι)
ΚΚΕ (4%, 47 Ψήφοι)
ΠΑ.ΣΟ.Κ. (4%, 39 Ψήφοι)
ΔΗ.ΣΥ. (3%, 28 Ψήφοι)
Δεν θα ψηφίσω (2%, 26 Ψήφοι)
Λευκό - Άκυρο (1%, 13 Ψήφοι)
ΔΗΜ.ΑΡ (1%, 12 Ψήφοι)
Οικολόγοι - Πράσινοι (1%, 8 Ψήφοι)

Ψήφισαν: 1.062

Loading ...

Αρχείο δημοσκοπήσεων

Σχόλια επισκεπτών

Στυλιανός { _"Παράλληλα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ζητούν την σύγκληση της Βουλής προκειμένου να καταθέσουν την «εθνική αντιπρότασή» τους στην κρίση των 300 βουλευτών." Ναι, ναι.. αδημονούν να δουν τις φάτσες τους σε βιντεάκια στο youtube, να ξελαρυγγιάζονται και να τσιρίζουν μες την βουλή κατά πάντων... } – Μάι 11, 12:40 ΠΜ
George Magas { ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Δ.Καζάκη στους διάφορους επαγγελματίες λασπολόγους -παραπλανητές της κοινής γνώμης, σχετικά με τον ίδιο, το ψευδοκράτος των Σκοπίων και το σχετικό βιβλίο. http://www.youtube.com/watch?v=qrIGGi5SWvc } – Μάι 10, 1:03 ΠΜ
Στυλιανός { - "ενώ, όπως συμπλήρωσε, «το μόνο δίλημμα είναι «ναι» ή «όχι» στο μνημόνιο»." Απαράδεκτος... Εντελώς απολιτικός και απαράδεκτος... } – Μάι 09, 9:06 ΜΜ
ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ { ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟ ΕΛΛΗΝΑ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΗΛΩΝΕΙ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ. ΜΑΥΡΟ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΤΖΑΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥΣ ΟΨΙΜΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ.ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΨΗΦΙΣΗΣ ΜΑΓΑΖΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΩΝ. } – Μάι 03, 1:29 ΜΜ
aetion { Νομίζω ότι εκτός από το ξενοδοχείο έχει και 5 spa , δυο μασατζίδικα ,4 σουβλατζίδικα 1 πιτσαρία και 3 οίκους ανοχής Μάλιστα από πρώτο χέρι γνωρίζω ότι σε λίγες μέρες θα αποκτήσει και 4ο οίκο ανοχής σε μια από τις... } – Μάι 01, 12:57 ΠΜ
μανος { γελάει ο κόσμος. κάντε μία μετάφραση της προκοπής. } – Απρ 30, 1:17 ΜΜ
Στυλιανός { Είναι όντως από τα καλύτερα μας στελέχη! } – Απρ 29, 12:30 ΜΜ
Ιορδάνης Δεμέστιχας { Aν είχε γίνει το αντίστροφο στο Μελιγαλά με την Παπαρήγα ο enikos.gr θα μιλούσε για σταγονίδια. Ρε ουστ ρε! } – Απρ 29, 8:37 ΠΜ

2 Σχόλια στο Ευρώ ή Κομμουνισμός;

egersis
22/02/2012 - 02:29
Αυτά είναι ψευτοδιλλήματα των Τυρράνων. Οι προδότες ονειρεύονται εμφιλιοπολεμικό κλίμα για να διχάσουν τον Ελληνικό Λαό. Δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι θα γίνει ντου από παντού κι ότι είναι τελειωμένοι κι αυτοί και τα καθεστωτικά του κόμματα (μαζί και το αστικό Καπιταλιστικό Κόμμμα Ελλάδας) Για την ιστορία το ψευτοδίλλημα »ευρώ ή κομμουνισμός» το έθεσε πρώτος ο Καρατζαφέρης και ο Σαμαράς και τα παπαγαλάκια του το αντιγράφουν.
Απάντηση
Ιορδάνης Δεμέστιχας
18/02/2012 - 12:40
Βλακώδες άρθρο σε σημείο δακρύων…..

Απάντηση